Strona główna

 

Krajowy Rejestr Identyfikatorów Obiektów

Polski Komitet Normalizacyjny
Krio strona główna

Strona główna  O nas  Informacje ogólne

Informacje ogólne

Trudno dziś sobie wyobrazić systemy informatyczne, które działają nie mogąc wzajemnie wymieniać się informacjami. Zdolność do wymiany informacji nie oznacza jedynie możliwości przesyłania dowolnego ciągu bajtów, ale przede wszystkim zdolność obu prowadzących dialog stron do precyzyjnej interpretacji znaczenia przesyłanych sekwencji bajtów. Informację można przesyłać lokalnie, np. w ramach sieci lokalnej, oraz w skali globalnej (w sieci Internet), w której trudno wcześniej uzgodnić znaczenie każdego przesyłanego bajtu. Oczywista staje się więc potrzeba określenia  odniesień do rzeczywistych lub abstrakcyjnych obiektów ustalających jednoznacznie ich składnię oraz znaczenie. Obiektem według normy ISO/IEC 9834-1 jest cokolwiek w pewnej dziedzinie, ogólnie w dziedzinie telekomunikacji i przetwarzania informacji lub jej części, co jest identyfikowalne (może być nazwane), i co może zostać zarejestrowane, natomiast z kolei odniesienie do obiektu nazwane jest identyfikatorem obiektu.

Obiekty, a ściślej mówiąc ich nazwy, mogą być rejestrowane. W wyniku rejestracji przypisywane są im unikalne identyfikatory obiektów. Jeśli wziąć pod uwagę, iż rejestrowany obiekt posiada dobrze zdefiniowaną strukturę (składnię) oraz znaczenie (semantykę), obiekt przesyłany do dowolnego odbiorcy może być przez niego jednoznacznie zidentyfikowany i zinterpretowany. Procedury rejestracji nazw obiektów muszą przebiegać zgodnie z wymaganiami normy ISO/IEC 9834-1. Zaproponowany w normie schemat nadawania nazw bazuje na hierarchicznej strukturze drzewa i ma następujące zalety:

  • nazwę obiektu można łatwo odnaleźć  wybierając tylko jedną gałąź na każdym poziomie drzewa, 
  • utworzona nazwa obiektu odzwierciedla strukturalne cechy rejestrowanego obiektu, ale także, jeśli to konieczne, cechy organizacji standaryzacyjnych oraz administracji,
  • schemat nazewniczy zachowuje elastyczność niezależnie od złożoności drzewa.


Schemat nazewniczy opracowany wspólnie przez ISO/IEC oraz ITU-T nosi nazwę drzewa nazw hierarchicznie zarejestrowanych (drzewo-nazw-RH).

 

Drzewo rejestracji oraz krajowe organy rejestracji „podczepione” pod identyfikator KRIO {iso(1) memeber-body(2) country(616)}

 

Jest to drzewo, którego węzły odpowiadają obiektom rejestrowanym, a węzły, które nie są liśćmi, mogą być organami rejestracji o odpowiedzialności przydzielonej im przez węzeł nadrzędny. Organem rejestracji jest podmiot (organizacja, znormalizowana lub zautomatyzowana instalacja), który dokonuje rejestracji jednego lub więcej typów obiektów, przydzielając mu jednoznaczną nazwę.

Korzeń drzewa nazw hierarchicznie zarejestrowanych odpowiada zaleceniu ITU-T X.660 oraz standardowi ISO/IEC 9834-1. Krawędzie (gałęzie) prowadzące od danego węzła do węzłów bezpośrednio następujących po nim są jednoznacznie identyfikowane przez każdą pojedynczą wartość lub szereg wartości określonego typu. Wartości te przypisywane są przez organ rejestracji o identyfikatorze odpowiadającym węzłowi nadrzędnemu. Dlatego też każda ścieżka od węzła głównego (korzenia) do dowolnego węzła jednoznacznie nazywa ten węzeł poprzez kolejne uporządkowane przypisanie wartości określonego typu krawędziom leżącym na tej ścieżce.

W oparciu o zdefiniowaną strukturę drzewa obiekty mogą być jednoznacznie identyfikowane na podstawie przypisanych im nazw hierarchicznie zarejestrowanych (nazwy-RH), które składają się z elementów przydzielonych przez organy rejestracji. Nazwy hierarchicznie zarejestrowane mogą być stosowane w procesie globalnie jednoznacznej identyfikacji obiektów.

Aby zidentyfikować organy rejestracji w różnych krajach, ISO/IEC oraz ITU-T przydzielają im ściśle określoną krawędź w drzewie rejestracji. W przypadku KRIO jest to krawędź zwana dalej krajową domeną nazw, która podczepiana jest na końcu ciągu krawędzi iso(1) i member‑body(16), i rozpoczyna się w korzeniu drzewa-nazw-RH. Z tego powodu przyjmuje się, że krawędzie, które następują po ciągu krawędzi iso(1), member-body(2) i pl(616), stosowane są do identyfikacji krajowych organów rejestracji. Zgodnie ze standardem ISO/IEC 9834-1 i rekomendacją ITU-T X.660 tożsamość organizacji zarządzającej specyficzną dla danego kraju krawędzią taką jak pl(616) jest wynikiem decyzji danego kraju podjętej na podstawie uzgodnień między administracją ISO/IEC, a krajowym przedstawicielem ISO/IEC (w przypadku Polski – Polskim Komitetem Normalizacyjnym). Aby ustanowić tego typu krajowy organ rejestracji „podczepiony” pod krawędź pl(616), Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego powołał do życia Krajowy Rejestr Identyfikatorów Obiektów (KRIO).

Podstawowym celem KRIO jest zapewnienie usług rejestracji, które pozwolą na rejestrację krajowych organów oraz dbanie o to, aby w kraju zawsze były dostępne wystarczające zasoby nazw wykorzystywanych do identyfikacji dowolnych typów obiektów (zwłaszcza obiektów OSI), rejestrowanych w oparciu o drzewo rejestracji.

KRIO jest najwyższym organem rejestracji obiektów w Polsce podłączonym pod gałąź określoną przez sekwencję {iso(1), member-body(16), pl(616)} w drzewie-nazw-RH i zdefiniowaną przez standard ISO/IEC 9834-1 oraz zalecenie ITU-T X.660.

Zgodnie z zaleceniami normy ISO/IEC 9834-1 role administracyjne i techniczne są w KRIO pełnione przez różne podmioty organizacyjne.